Kaissa Games | Σεπτέμβριος 2010

Ο Δομένικος Βαμβακάρης, ένας εκ των νικητών του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Αποίκων του Κατάν, μας μιλάει για την εμπειρία του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έλαβε χώρα στη Γερμανία:

(στην Gallery θα βρείτε και εικόνες από την εκδήλωση)

Όλα άρχισαν πριν από περίπου 1,5 χρόνο, όταν μας έβαλε το φυτίλι ο φίλος μου ο Χρήστος «Βρήκα ένα φοβερό επιτραπέζιο !!!», είπε, και για καιρό χάσαμε τον ύπνο μας. Το 2ο βήμα έγινε πριν από 3 περίπου μήνες. Ταξίδι στην Αθήνα για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα Catan 2010. Συμμετέχουμε όλοι οι φίλοι (και συγγενείς) για να δούμε σε τι επίπεδο βρισκόμαστε. Ενθουσιασμός, χαρά, και έπαθλο, η συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Catan 2010.
Πέρασε καιρός από τότε, ήρθε ο Σεπτέμβρης και μαζί με τον Μιχάλη Ρικάκη, που κατακτήσαμε από κοινού τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος, ετοιμάζουμε το ταξίδι μας στη Γερμανία. Ταξίδι γεμάτο προκλήσεις, καθώς είναι η πρώτη φορά στη 10ετή ιστορία του θεσμού που η Ελλάδα στέλνει τους πρωταθλητές της να διαγωνιστούν σε διεθνές επίπεδο.
Φτάνοντας στη Γερμανία (μέσω Ζυρίχης) το σκηνικό ήταν άκρως ατμοσφαιρικό και σε πλήρη αρμονία με τη φιλοσοφία του αγαπημένου μας παιχνιδιού. Το κάστρο Wildestein, στο δάσος της Baden-Wittenburg στη Νότιο Γερμανία ήταν ο ιδανικός χώρος για να υποδεχθεί τους περίπου 60 συμμετέχοντες, την «αφρόκρεμα» του Catan από 28 χώρες. ΄Ενα μεσαιωνικό κλίμα είχε δημιουργηθεί τόσο από το κάστρο με τους εντυπωσιακούς του πύργους, την τάφρο και τις επάλξεις του, όσο και από τους ιππότες που συναντήσαμε, με τις πανοπλίες και τα όπλα τους, που μαγείρευαν, τρώγανε και κοιμόντουσαν σε μια μεγάλη σκηνή έξω από τα τείχη του κάστρου μας. Ήμασταν έτοιμοι να περάσουμε ένα 3ήμερο γεμάτο φαντασία και περιπέτεια.
Η πρώτη βραδιά, όπου μας υποδέχθηκαν οι οργανωτές από την Γερμανική KOSMOS, την Αμερικάνικη MAYFAIR και φυσικά ο μέγας δημιουργός Klaus Teuber, ήταν ευκαιρία για τις πρώτες επαφές, γνωριμίες, αλλά και μια τελευταία προπόνηση πριν τους μεγάλους αγώνες.
Το πρωί του Σαββάτου 18 Σεπτεμβρίου η αγωνία ήταν διάχυτη στα πρόσωπα όλων μας στη μεγάλη αίθουσα του κεντρικού πύργου στο εσωτερικό του κάστρου. 14 τραπέζια, στημένα με τα προσφιλή μας εξαγωνικά ταμπλό, έτοιμα να φιλοξενήσουν τις παρτίδες των 4 προκριματικών γύρων. Σε ένα από αυτά, ο Klaus Teuber, είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει σε αγώνα επίδειξης τον Stefan Kretzschmar, διάσημο παίκτη του handball της Εθνικής Γερμανίας (εμείς πάντως δεν τον ξέραμε) και άλλους 4 εκλεκτούς προσκεκλημένους, συγκεντρώνοντας επάνω τους το σύνολο των δημοσιογράφων και των τηλεοπτικών συνεργείων που κάλυψαν το γεγονός.
Οι παρτίδες άρχισαν και η αγωνία έφυγε με την πρώτη ζαριά στο τραπέζι. Ο στόχος της πρόκρισης στα ημιτελικά της Κυριακής και τους 16 κορυφαίους παίκτες του κόσμου φάνταζε από την αρχή κιόλας ιδιαίτερα δύσκολος. 2 νίκες στα 4 παιχνίδια ήταν το ελάχιστο που έπρεπε να κάνουμε.
Η στρατηγική, φαίνεται πως δεν είναι τελικά ο μόνος παράγοντας που καθορίζει ένα καλό αποτέλεσμα. Η τύχη ήταν απολύτως απαραίτητη και φαίνεται πως από την πρώτη κιόλας παρτίδα δεν είχε σκοπό να μας κάνει το χατίρι.
Στο πρώτο τραπέζι, είχα την τύχη (ή την ατυχία) να αντιμετωπίσω τον πρωταθλητή της Ολλανδίας, Erwin Pauelsen, ο οποίος (παίζοντας πάντα με τον πορτοκαλί στρατό) την επόμενη μέρα σήκωνε το ολόχρυσο τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Φαίνεται πως η Ελλάδα δεν μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στην πορεία του προς το θρίαμβο. Κάτι ανάλογο ακολούθησε και στον επόμενο γύρο, όπου η τύχη με έριξε στα πόδια (ή καλύτερα στο στρατό) του Λετονού πρωταθλητή, που τερμάτισε εν τέλει 2ος στην παγκόσμια κατάταξη. Έχοντας ήδη χάσει τους 2 πρώτους αγώνες, αποφάσισα να ακολουθήσω επιθετική στρατηγική ελπίζοντας για 2 συνεχόμενες νίκες. Η αρχή ήταν καλή και στις 2 τελευταίες παρτίδες, όμως οι αντίπαλοι ήταν ιδιαίτερα έμπειροι. Στο τέλος έχασα τον μεγαλύτερο δρόμο από τον Ελβετό Πρωταθλητή που με άφησε στους 7 πόντους, ενώ εκείνος πανηγύριζε την 3η συνεχόμενη νίκη του, που του εξασφάλιζε μια θέση στην 3άδα των προκριματικών (τελικά κατετάγη 5ος στην παγκόσμια κατάταξη). Στην ίδια παρτίδα, ο περσινός Πρωταθλητής Ασίας, από το Hong Kong, τερμάτισε πίσω μου. Η τελευταία μου παρτίδα θα άρχιζε νωρίς το απόγευμα. Έχοντας ήδη χάσει κάθε ελπίδα πρόκρισης στους 16, έπαιζα απλά για να απολαύσω την εμπειρία. Απαρνήθηκα τον κόκκινο στρατό (που με συντροφεύει πάντα στα παιχνίδια μου) και διάλεξα να παίξω με τα μπλε, χρώμα που επιλέγει πάντα η γυναίκα μου. Ο αγώνας είχε πολύ ενδιαφέρον καθώς στο τραπέζι καθόταν ένας πολύ καλός παίκτης από τη Φινλανδία με τον οποίο μοιραζόμασταν και τα διπλανά κρεβάτια στον ξενώνα. Οι 9 πόντοι που συγκέντρωσα την τελευταία στιγμή δεν ήταν ικανοί να σταματήσουν τον Mauri Sahlberg, έναν 50άρη «επιτραπεζιάκια», 5 φορές στην 4άδα της πατρίδας; του, που κατέλαβε τελικά την 3η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Η βραδιά του Σαββάτου που μόλις άρχιζε, είχε ιδιαίτερα εορταστικό χαρακτήρα, τόσο για όσους προκρίθηκαν στους 16 και θα κονταροχτυπιόντουσαν την Κυριακή για τον τίτλο, όσο και για όλους εμάς που είχαμε ήδη ολοκληρώσει την αγωνιστική μας παρουσία. Τόσο εγώ, όσο και ο Μιχάλης, με 4 ήττες ο καθένας μας (ή καλύτερα 4 μη νίκες ο καθένας μας) διαλέξαμε τη στολή που θα φορέσαμε στη μεσαιωνική γιορτή που ετοιμαζόταν στην αυλή του κάστρου. Ιππότες, κόμηδες, κοντέσες, δούλες και αυλικοί, είχαν δημιουργήσει μια φανταστική ατμοσφαιρική βραδιά εποχής με παραδοσιακούς χορούς και άφθονο γουρουνόπουλο που μόλις έβγαινε από τις σούβλες.
Η μέρα των τελικών περιελάμβανε εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης για εμάς τους «άτυχους» του 3ημέρου. Επίσκεψη με καραβάκι στη λίμνη Constance, βόλτα (μετά από 2ωρο περίπατο) στο κοντινό χωριό και το μεσαιωνικό φεστιβάλ του, αλλά και επίσκεψη στο κάστρο Sigmaringen. Επιλέξαμε το τελευταίο (και εν μέρει το 2ο) και αποζημιωθήκαμε από την ξενάγηση στο πραγματικά εντυπωσιακό «ζωντανό» κάστρο που φιλοξένησε πολυάριθμες βασιλικές οικογένειες μέχρι και στις μέρες μας και κατέχει τη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή όπλων στην Ευρώπη.
Επιστρέφοντας στο δικό μας κάστρο, ενημερωθήκαμε για την έκβαση των αγώνων. 4 ημιτελικές παρτίδες, οι νικητές των οποίων θα διαμόρφωναν το τραπέζι του μεγάλου τελικού.
Τα αποτελέσματα ήταν μια προσωπική έκπληξη για μένα, καθώς είχα ήδη αντιμετωπίσει στα προκριματικά και τους 3 καλύτερους του πρωταθλήματος.
Η μέρα κλείνει με την απονομή αναμνηστικών σε όλους μας. Πλούσια δώρα περίμεναν τους 16 πρώτους, ενώ πραγματικά εντυπωσιακά ήταν τα έπαθλα για την πρώτη 4άδα. Εκτός από τα 3 τρόπαια (από καθαρό χρυσό, ασήμι και χαλκό αντίστοιχα), οι Πρωταθλητές ντύθηκαν με ένα συλλεκτικό τζάκετ Catan, αλλά και συλλεκτικές 3D εκδόσεις του αγαπημένου μας παιχνιδιού, εκτός των άλλων. Ο μεγάλος νικητής, φανερά αμήχανος, παραλαμβάνει από τα χέρια τοy Klaus Teubner και ένα επιπλέον δώρο: 15ήμερη κρουαζιέρα για 2 στην Καραϊβική !!!
Το 8ο παγκόσμιο πρωτάθλημα Catan έχει πλέον περάσει στην ιστορία. Μια ιστορία που έγραψε πως ο νέος Παγκόσμιος Πρωταθλητής είναι ο νεαρός Ολλανδός Erwin Pauelsen. Την 3άδα συμπληρώνουν ο Maris Logins από τη Λετονία και ο Mauri Sahlberg από τη Φινλανδία. Η ιστορία έδειξε πως η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά και οι πρωταθλητές της Μιχάλης Ρικάκης και Δομένικος Βαμβακάρης κατέλαβαν αντίστοιχα την 38η και 44η θέση.
Μπορεί οι θέσεις αυτές να μη μας ικανοποίησαν, καθώς μια νίκη θα μας χάριζε ένα πλασάρισμά στην 25άδα, αλλά η εμπειρία ήταν τόσο ξεχωριστή που ακόμα και η τελευταία θέση θα ήταν μεγάλη επιτυχία για οποιονδήποτε ¶ποικο του Κατάν !!!
Ευχή όλων μας είναι να συνεχίσει η Ελλάδα να συμμετέχει σε τέτοιες διοργανώσεις. Επόμενο ραντεβού, το 2011 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (ακόμα δεν ανακοινώθηκε που θα πραγματοποιηθεί), και το 2012 στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που μεταφέρεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Μέχρι τότε, περιμένουμε από την ΚΑΪΣΣΑ να οργανώνει κάθε χρόνο με επιτυχία το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Catan.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Δομένικος Βαμβακάρης

Υ.Γ. Θα ήταν μεγάλη παράληψη αν δεν ευχαριστούσαμε την ΚΑΪΣΣΑ για την ευγενική χορηγία του ταξιδιού μας στη Γερμανία.

Τεταρτη, Σεπτεμβριου 29, 2010

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αποίκων του Κατάν: Ανασκόπηση

Τεταρτη, Σεπτεμβριου 8, 2010

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Μενου

Κατηγοριες

Αρχειο

Τελευταιες Καταχωρησεις

RSS